میل پرده

سلام مرد

امروز می خواستم برایت نامه بنویسم. میدانی هنوز که هنوزست باور ندارم که این تویی که خنجر برداشتی و به من خنجر زدی. با اینکه هر وقت می نشینم و خیانت هایت را توی دهنم مرور میکنم باز می گویم او به من اینگونه خیانت نمیکرد. خلاصه این را بگویم تو چگونه می توانستی به زنی خیانت کنی که به خیانت از جانب تو ایمان نداشت. چگونه می خواهی سالها زندگی کنی و به عقب که نگاه میکنی گریه  ات نگیرد. چگونه می توانی نام مرا می شنوی وجدانت گوشه ذهنت دیوانه ات نکند.

من دخترک کله شقی که دل به تو داد و دل داده بود و روزهای زیادی کنارت بود را چگونه ویران کردی

قلبم را شکستم و نشستم و تکه تکه هایش را جمع کرد. تکه هایی که به یاد تو بود را جدا کردم و گذاشتم به کناری. بقیه را درست کردم. حالا یک قلب دارم. درست مثل پنیر کارتون تام و جری شده اما هنوز دله.  راستی می دانی بدن انسان ترمیم میکند  تنها جای زخم ها می ماند .

هی مرد، چه راحت نامرد شدی و یا شاید بودی. 

نوشته شده توسط میل پرده در |  لینک ثابت   • 

کی* به خاطره ها کود داده که این همه رشد کرده اند؟ 

* =چه کسی

نوشته شده توسط میل پرده در |  لینک ثابت   • 

چندی از شهرت سفر کردم اما فزاموش نشد

نوشته شده توسط میل پرده در |  لینک ثابت   • 

delam tang shode

 baraye 6 mah pish na

 hata ye sal pishe na

 delam baraye mardi tang shode ke digar nist

 salhast nist ama man fek mikardam hast

delam sakht tang ast

in roza fekr mikonam on adam ye khatere bud  ya shayad yek dastan

har che bud 

ch ekhatere 

che dastan 

delam sakht barayash tang ast

نوشته شده توسط میل پرده در |  لینک ثابت   • 

می گویند:

نه اسمش عشق است؛

نه علاقه؛

 نه حتی عـادت؛

حماقت محض است !

دلتنگِ کـسی باشی؛

که دلش با تـو نیست

---

من عاشق این حماقت محض خودم هستم

نوشته شده توسط میل پرده در |  لینک ثابت   • 

دیشب برایت کابوس دیدم

امشب هم همینطور. یه نیم ساعتیه از خواب پریدم. بهت  اس ام اس دادم که مواظب خودت باش. مثل قدیما. چرا مواظب خودت نیستی که خواب ببینم.

من هنوز دوستت دارم. عصبانیت ها و دلتنگی ها تمام شده  اند. اما هنوز دوستت دارم

تو منو گذاشتی و رفتی . من که نرفتم. من هنوز هستم با اینکه هر روز زبانن می گم من رفته ام. این دروغ را روزی 100 بار تکرار میکنم.

وقی کسی از تو بد میگوید با او همکلام می شوم.خودم هم بد می گویم تا همه باور کندد دروغهایم را. اما یکی باور نمیکند. خسته ام کرده اینقدر به دروغهایم گیر می دهد.

تو رو خدا مواظب خودت باش. من دیگه نمی تونم مواظبت باشم. 

داری می افتی. من که دستم کوتاهه.چه جوری بگیرمت

نوشته شده توسط میل پرده در |  لینک ثابت   • 

همیشه برام یه قصه بود. شاید هم فیلم. اینکه کسی یهو دو تا پاش سست شه و بشینه زمین. اما روزی که خودم نشستم باورم شد. حتی برای هر کس هم خواستم تعریف کنم گفتم باور نمیکردم. می دانم آنها هم باور نکردند. اما وقتی برف کشت گلخونه مو باور کردم. 

همیشه برام غیر قابل باور بود وقتی یکی به یه نفر فکر میکنه چشاش پر از اشک شه. باور نمیکردم مثل  گلخونه. باور نمی کردم یکی بهت بد کنه و بدونی بد کرده اما هنوز دوسش داشته باشی. دلت نخواد ببینیش اما دوسش داشته باشی. باورت نشه هنوز اون با تو این کار و کرده.  هنوز ته وجودت دوسش داری با اینکه به زبان میگی نه. خودت می دونی هنوز میخوایش. هنوز باور نداری براش تکراری شدی.  باورم نمیشد یکی برای اینکه فراموش کنه اصلن فکر نکنه به هیچ چیز. به خاطره ها. باورتون نمیشه اما میشه همه چیز دور و برت خاطره باشه اما تو فکر نکنی.  فکر کنم  یه توانایی تو مغز باشه  این کار. می دونین مثل چیه. دقیقن مثل اینه که عزیزت مرده اما تو باور نمیکنی. اون مرده  و دیگه زنده نمیشه چه تو باور کنی و چه باور نکنی. قصه  من و غصه اونم همینه.  من هنوز باور نمیکنم گلخونه ام مرد. عشقم رفت. باور نمیکنم این واقعیت ها رو. 

نوشته شده توسط میل پرده در |  لینک ثابت   • 

امروز برف بالای کوه را دیدم و به نظرم خیلی زیبا بود

کاش من زودتر می رفتم

کاش همه ایرادهایت را می دیدم

کاش آن همه احساس خرجت نمی کردم

اما خوب شد رفتی

خیلی خوب شد

برای خودت رفتی اما من بردم

من ندیدم

اینقدر در تو غرق شده بودم که نمی دیدم

باورم نبود روزی به من آُسیب برسانی

اما رساندی

باورم نبود که تو که رازدارِ من بودی بشینی و پشت سر من حرف بزنی

خوب شد رفتی

راستی اینچنین که می نشینی و تند تندحرف مرا - که نتیجه فشاری بود که یک دفعه به من وارد کردی- برای همه می گویی به همه هم میگویی برایت چه کارهایی کردم.

به همی میگویی لازم بود بگویی کمک می خواهی تا دستت را بگیرم. 

راستی وقتی برج میلاد را می بینی یادِ من افتی

راستی وقتی............

روزگار ِبدی است. به گفته خودت روزگاری که مردمان از کور عصا می دزدند.

 اما خوب شد رفتی تا به اشتباه فکر نکنم که تو بهترین دوست من هستی. نیستی مرد. نیستی.

خوب شد رفتی تا این توهم من پایان یافت.

یک عمری توهم اینکه تو بهترین دوست من هستی را داشتم. برایم سخت است باورش. اما واقعیت است.

واقعیت رابطه من و تو این است که حالا می بینی. بقیه قصه ای بیش نیست.

-----------------------------------------------------

این وبلاگ تمام شد. چون اینجا مال  تو بود . و دیگر هیچ چیزی نمانده برا گفتن.

نوشته شده توسط میل پرده در |  لینک ثابت   • 

هنوز که هنوزه باورم نمیشه همه چی تموم شد. 

با اینکه سعی کردم ازت متنفر شم . 

با اینکه بارها به خودم  بدِ تو را گفته ام. 

 اما هنوز تا چشمم به عکس می افتد گونه هایم خیس میشوند. 

هنوز صبح ها با درد قفسه سینه از خواب بیدار میشم. 

هنوز جرأت به تهران آمدن را ندارم. 

هنوز هر روزی که زود  به خانه می آیم -قبل از اینکه از خستگی خوابم ببرد- ساعت ها می نشینم و به نبودِ تو فکر میکنم. 

با همه اینها اگر برگردی دلم فراموش نمیکند خاطره تلخ این روزها را

نمیخواهم برگردی

دوست ندارم دستهایت دیگر مالِ من باشد. من دیگر دستهایت را دوست ندارم

نمیخوام داشته ها و نداشته هایم را  دیگر با تو تقسیم کنم

اما هنوز جایت خالی است. هنوز دلتنگت هستم. هنوز بخشی از زندگی ام گم شده است

هنوز شبها موقع خواب می گویم:

"لعنتی برو دیگه.

تنهام بذار. 

چرا نمی ری.

من خسته شدم"

نوشته شده توسط میل پرده در |  لینک ثابت   • 

باورهای من واقعیت نیستند

واقعیت خیانت توست

ول کردن و رها کردن

واقعیت اینه که من و واسه این رها کردی که معشوقه هایت را زیاد کنی

واقعیت اینقدر تلخه که نمی خوام باور کنم

واقعیت را نمی خواهم بپذیرم. اما چاره ای جز پذیرشش رو ندارم

تو کس دیگری بودی. من اشتباه کردم. اشتباه. تاوانش را هم پرداختم. تاوانش گریه هایی بود که حرام شد.

اکنون من و تو و خدا مانده ایم

 

او  می داند و تو و یا شاید او می داند و من.

نوشته شده توسط میل پرده در |  لینک ثابت   •